sábado, noviembre 13, 2010

Energías del futuro-Renovables

Energías del futuro a partir de una tinta solar aplicable a casi todos todas las superficies, o sencillamente extraída de la sal común. Parece mentira que mientras mentes entretenidas en observar y seguir algo como el efecto Jesulín denominado como: La Princesa del pueblo, que sin otros requisitos académicos, con lo cual respeto y vanaglorio el aprovechamiento de tal filón en todos sus aspectos. Otros se dedican a eso, a mirar por mejorar algo que corre el riesgo a derretirse, como es este planeta que a pocos preocupa su continuidad medioambiental. Pero no será a las prisas lo del cambio, ya que los intereses que circundan al sistema que nos mueve, todavía deberá dar más leche aún que contamine de leches. Así que también se corre el riesgo de que se pierda en los albores de la historia como tantos otros que le han precedido como tales renovables

jueves, mayo 06, 2010

¿Aprenderemos de los desastres?

Muchas de las causas accidentales de gran relevancia en contranatura, no pasan por casualidad si no tanto para que la terquedad humana aprenda y reflexione sobre los errores que comete. Es evidente que los crudos o combustibles fósiles que se extraen y más de los océanos no son la mejor opción, a pesar de lo enganchados que estamos todos a su huso, por que de esa manera nos lo imponen, debido a los grandes intereses creados a su entorno. Pero también es sabido que hubo tiempo suficiente para poder evitar estas grandes catástrofes que acaecen, y poder girar así el rumbo a otros combustibles alternativos que ya son reales pero no interesa su comercialización, puesto que los egoísmos de las grandes multinacionales del sector petrolero les es más cómodo y rentable el seguir apostando por lo ya establecido pese a quien le pese. Pero los gastos que en estos momentos se les pueden venir encima, sin contar con el medio marino y terrestre que se ira al garete por tales contaminaciones de la marea negra. Seguro que optaran por lo fácil que es lo rentable a corto plazo, pero ¿no se debería pensar en sus consecuencias ya experimentadas a través del tiempo? El seguir ordeñando el subsuelo por los combustibles fósiles es un riesgo añadido a otros. Así que ¿hasta cuando se seguirá en ello para remediarlo? Si los mares ya tienen su propia energía, tan solo cabe canalizarla. Esperemos que de estos desastres aprendamos a pensar en limpio para que el destino de esta nuestra casa llamada tierra nos lo agradezca con creces algún día

lunes, mayo 03, 2010

Lo que la vida ha Cambiado

Yo soy de los que por ser pobres mi madre no sabia de los hospitales para parir, así que se arregló para tenernos en casa. A pesar de que algunos del entorno vecinal nos tenían por casi pudientes, estaban muy lejos de lo real. Es que siempre hubo muchas clases sociales, de ello se concluiría que nosotros no pertenecíamos a los más acomodados ya que esa comodidad por excelencia era como muy relativa y brillaba por su ausencia. Así que nos podían considerar como unos muy sencillos niños pobres. Pero desde aquellos entonces a hoy, las circunstancias han cambiado pero que mucho. Algunas madres se cuestionan lo de tener que parir, tanto porque no pueden o no les agradan esas situaciones embarazosas, por ello los supuestos herederos se los procuran fuera de esos avatares, ya que las circunstancias sociales hacen que en otras latitudes o lugares del planeta, la vida humana en si surja como a borbotones sin pensar en como hacerla frente, de modo que se opta a terceros para que estos se encarguen el grato don de ir formando para integrales en la sociedad a los recién llegados a este introvertido tiempo que nos toca vivir. Y aún que sin ánimo de pretender ofender a nadie en modo alguno, me atrevería a decir que la vida en si es como tal escaparate, puesto que se nos brinda de diversos colores y tonalidades, a pesar de que pocas veces se nos da la facilidad de poder escoger, puesto que habemos de tomar literalmente lo que surge. Posiblemente la crisis tenga que ver con algo de todo esto. Pero nada que ver con la década de los cincuenta, puesto que por aquellos días, el hablar solo por la calle, era cosa de locos, en cambio en este momento se nos consiente, pues vasta con un sencillo trozo de plástico para enmascarar nuestra situación, sea o no verdadero que al otro lado del terminal telefónico nos atienda alguien. De este modo reitero que las cosas han ido cambiando no se sabe si para mejor, pero visto a groso modo parece haber mejorado en algunos campos. Ahora los países subdesarrollados como el nuestro, existen una buena mayoría donde optan por ser funcionarios agarrándose a la teta de la madre administración pues es lo que más vende. El resto habrán de luchar con lo puesto. Se ha de admitir que lo de optar a una oposición es arduo en sacrificio, pero una vez superado este trance se abre un camino de rosas sin carecer de espinas, por supuesto, pues todo depende de ese destino. Pero nos llegamos a preguntar ¿quien produce en este país? Ya que la administración tan solo hace eso, administrar. Y si esta crece demasiado el papa estado no puede con tanta carga. Y no nos olvidemos de los altos cargos como consejeros y directivos a los que se les tiene que dar de comer a parte, pues contaminan lo suyo para con su desarrollo. Así que no es fácil arreglar esta guisa teniendo en cuenta el color del partido que gobierne, tan solo el tiempo y la misma naturaleza que nos sostiene, quizás sea capaz ella solita de sacarnos de este complejo agujero en el que nos hallamos.

miércoles, abril 21, 2010

No día do libro cumpre con ler e escoitar as letras galegas

O vivir no agro terra de paletos onde falan todos pais, fillos e netos. Somos españois castelán falantes onde os dous idiomas fálanse hoxe e antes. Pero e unha magoa sendo fillos dela dista terra nosa sen ser cousa allea. Imos esquecendo o sentir da aldea onde xurde todo coma a natureza. No día do libro non o esquezades falade galego onde vos queirades. Por amor de Deus, se o falar e noso de todos se queres como tamén voso. Pero todaqueles que queiran seguirnos para amar o idioma como tal xunguidos. Non o esquezades As letras galegas Son coma irmandades onde ai que querelas. Ségueas a modiño como tal camiño coas súas maneiras elas son senlleiras

Saber escoitar

ter presente o que se di

o que se fai.

estar sempre na realidade,

ter os pes no mesmo chan.

Xa que daquelo que escoites

sempre poderás sacar

como esas cousas novas,

experiencias que contar.

Pois a vida soamente e iso,

un libro aberto con follas

onde poder ir deixando

todo aquilo ó que estás.

Cousas que o teu redor

están ai por acadar

e ti podes perdelas

por non querer escoitar.

De ai que so cumpre

poñer atención en todo,

xa que se aprende máis

poñendo a orella esguella

que durmindo na pendella.

Aínda que o falar esta ben,

facendo con propiedade

xa que da conversa e o diálogo

vaise facendo sociedade

de ai que arestora estamos aquí

xuntos para logo poder contalo

Matices

Dicilo que se pensa

non e pensalo que se di

que a veces non trae conta

expresalo con matices.

Sinceridade e prudencia

soen ir moi contrapostas

que, sen esgrimir a mentira

pódense achar respostas.

Así que, mira ben o que ti pos

ai no intre preciso

pois se perdes os papeis

podes crear un confricto.

Non e doada a temperanza

como boa compañeira

aquilo que ti puxeches

poñerancho na balanza

por todo ello es colaboración en LV

jueves, marzo 04, 2010

Buenafuente 709 - 7/7 (Rafi y Fali)

Simple y llanamente hay gentes que adoran el trabajo y lo respetan muchísimo, de ahí que traten en todo momento el alejarse de el lo más que puedan, dejándolo para otros que sean adictos a ese dedicación en algunos casos, casi absoluta. Por ello estas prendas se levantan temprano, no más allá de las doce o la una de la tarde, para poder estar frescos e ir de parranda por las noches. Es que ellos han nacido para ser especiales, de ahí que prefieren dejar esas dedicaciones para aquellos que disfruten con el trabajo. Y sino que lo hagan los políticos que para ello tienen contrato indefinido bien arraigado con todos los gastos cubiertos, y en peor de los casos, hasta coche oficial con mantenimiento totalmente a buen recaudo.

viernes, febrero 05, 2010

No cabe otra

En estos tiempos que corren, las cosas y detalles son como muy diferentes de antaño. Es que ahora ya no disponemos de dientes, no, en estos momentos tenemos piños. La salsa no es un componente a tener en cuenta en dieta culinaria, si no que se baila, en tanto que el merengue ha dejado de ser un elemento de repostería, pasando a otro ejercicio más de mover el esqueleto. La vasca no es una señora o muchacha del norte cantábrico, si no la peña, ese grupo de gente que se añade a la movida de lo que sea. Y a saber que más detalles tendremos que aprender, los cuales ignoramos, para añadir a la real academia. Si el rap, el jip jok, o el break dan, con otros, se manifiestan como bailes del momento, que hasta algunas folclóricas se han atrevido con ellos para admiración de muchos. Solo nos queda que todo esto es un autentico progreso en lo cotidiano del asunto. Aun que en lo de leer se manifiestan menos que antes. Hoy es como más fácil engancharse a un realiti, que sostener en las manos las pesadas hojas de un libro. Ahora sí, esos campos los cultivan destacadas obras llamadas Bell Selles que se divulgan a todo trapo, como debe de ser, aun que sea necesario engullirse un tocho de páginas, que son retiradas de las librerías con un hambre desmedida. Debemos de admitir que el buen paño en el arca no se vende, tan solo se enmohece. Por ello unos cuantos decidirán a lo que se debe o no el hacerse adictos a ello. El resto, por mucha calidad que tenga, si no sale en el cuadrante hogareño, de nada servirá el empeño, ya que no existe. Pero hoy día vende mocho eso de rajar de lo ajeno, y si es necesario hasta de si mismos. Poner a caer del burro a cualquiera, crea su morbo y entretiene mucho a la susodicha vasca. Pero que ha sido de las folclóricas, de los payasos, humoristas, cantantes, magos, y los trapecistas que ya no tiene espacio en la tele. Los periodistas en serio ya no tienen cabida, en estos tiempos tan solo se demanda de lo corriente, que algunos sentirán hasta verdadera vergüenza de tener que dedicarse a ese que tanto vende, el critiqueo. Por ello no cabe otra que lo de cortarle el traje a quien toque. Y cuando no queda de quien, se lo cortan para ellos mismos, teniendo que pasar de todo, pero si con ello se crece en audiencia, vendita sea esa ciencia del entretenimiento. Y que hay que ganarse la vida de alguna manera.

Vendita sea esa ciencia Que da de comer al hambriento, El caso es crear audiencia Para mantenerse dentro.

jueves, noviembre 26, 2009

En econimía- concretaría Leopoldo Abadía

Un plan de ahorro para mañana o para hoy día, no pasa por hacerse un plan muy concreto, si no el empezar a pensar en hacerse un poco hormiga, guardando para el invierno, donde quiera que sea. Tanto en el banco, caja, entidad, o por que no, debajo de la loseta, a ser posible bien protegido de la humedad, claro. Pero eso si, deberíamos de cuestionarnos si es lícito del todo ese desmadre pasado de arrogancia desmedida de tirar a espuertas inducidos por la sociedad de consumo. Con la tentativa de no ser menos que el vecino o tu amigo del alma, por poner un ejemplo, para estar así a la altura. No, esto no es nada recomendable, eso de estirar el pie más que la manta. Por tanto deberemos ser menos cigarra perdiendo el tiempo en cantar sin preocupaciones. Aun teniendo en cuenta que todo derroche crea cierta riqueza para terceros, deberás pensar un poco en el mañana, pues papa gobierno no tiene para seguir manteniendo esos desmanes tuyos. Y teniendo en cuenta que los currantes no somos los más beneficiados a la hora de recoger. Pues existen otros más osados, que en su tiempo de mandato, se procuraron unas leyes que le apoyaran ala hora de recoger ganancias. Pues estos, con poco menos de una década de cotización, ya tienen de por vida un buen sueldo que les ampare. Y después, ellos si que pueden ser cigarras y cantar a donde quiera que vayan. Así que si todavía estas a tiempo, que no te coja desprevenido.

Concretaría Leopoldo Abadía, que si no es preciso y necesario, no te cambies tanto de cosas por manía. Puesto que el destino no es de nadie, Y no cabe otra que esperarle Aún que veces es conflictivo e inconcreto, que por instantes sería casi ignorarlo. No por ello queda otra que seguir, si el futuro es tan solo es el azar. La ruleta sin un lugar concreto, que viaja con nosotros sin demora, aun lugar confundido en el destno. Solamente al llegar a ese sitio, Te cuestionas si has triunfado, o casi has quedado en el olvido.

 
http://www.goear.com/listen/e6d4805/Foliada-do-Celta-A-Roda